نام کاپریس با جایگاه بالاتر و استایل شیکتر برای مشتریان همراه است.
به گزارش پایگاه خبری خودروهای تجاری (سیونا)، میان تمام محصولات اقتصادی و در دسترسی که برند شورولت جنرال موتورز در دوران وینتج و کلاسیک به تولید رساند، نام کاپریس (و ایمپالا)، یکی دیگر از نامهایی است که به قدرت سابربن و حتی کوروت میدرخشد. نامی که تولید پیوسته آن از موعد معرفی در سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۶، چهار نسل جداگانه و تا همین امروز، شش نسل مجزا را دربرمیگیرد. نام کاپریس با جایگاه بالاتر و استایل شیکتر برای مشتریان همراه است. نامی که به عنوان تریم لوکستر برای مدل ایمپالا و سپس به عنوان یک مدل مجزا به بازار عرضه شد و عنواندار یکی از پرفروشترین و محبوبترین خودروهای تاریخ دوران کلاسیک آمریکایی است.
این خودرو در بازار ایران به صورت کلی، دو نمونه اتاق بزرگ (تا ۱۹۷۶) و اتاق کوچک (از ۱۹۷۷) را شامل میشود. با این حال، دو نمونه اتاق بزرگ و اتاق کوچک کاپریس در ایران، تنها نسخههای نسل دوم، سوم و چهارم را شامل شده و سایر نسلهای آن تقریبا در کشور حضور ندارند.
آنچه در این بخش میخوانید، آشنایی با یک دستگاه شورولت کاپریس ۱۹۷۵ نسل دوم (۱۹۷۰ تا ۱۹۷۶) است که در مدل ۱۹۷۵ به کشور وارد شده و از این رو، نسخه نسبتاً مدل بالا نسل دوم به شمار میآید.
ایمپالا و کاپریس
اگر کاپریس نسل اول از سال ۱۹۶۵ روانه خط تولید شد، در عوض ایمپالا در سال ۱۹۵۷ میلادی اولین حضور خود در بازار را تجربه کرد. در نتیجه میدانیم که با دو خودروی متمایز اما مشابه مواجه هستیم. پس اختلاف دقیق میان ایمپالا و کاپریس در چیست؟
همانند بیشتر تریمهای آمریکایی در دهههای ۱۹۶۰ و مخصوصا ۱۹۷۰ میلادی، کد یا نام متمایزکننده یک نسخه به خصوص (فول آپشن، لوکس یا …) پس از چند سال تولید از نام مادر جدا شده و خود یک نسخه مجزا را بر خط تولید تشکیل داده است. نسخهای از دیدگاه فنی تقریبا مشابه، اما از دیدگاه تریم و حجم آپشنهای عرضه شده، کاملا متفاوت. این داستان در خصوص بسیاری از خودروهای آمریکایی تولید دو دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ صدق میکند که پلیموث رودرآنر و GTX (نسخه فول آپشن رودرآنر) یکی دیگر از مثالهای آن است.
نسل دوم، آخرین کاپریس اتاق بزرگ
نسل دوم کاپریس با تولید از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۶، با داشتن ابعادی برابر با ۵۶۵۷×۲۰۱۹×۱۳۵۶ میلیمتر و سوار بر فاصله محورهای قابل توجه ۳۰۸۶ میلیمتری، آخرین کاپریس اتاق بزرگ به شمار میآید که بر پلتفرم B جنرال موتورز (فول سایز دیفرانسیل عقب) بنا شد و از نظر ساختار شباهت بسیار زیادی به پلتفرم C و D این شرکت دارد. از این رو همانطور که انتظار میرود، این پلتفرم از سوی سایر زیرمجموعههای جنرال موتورز برای تولید خودروهای همکلاس و مشابه از دستههای کوپه، هارد تاپ، کانورتیبل، سدان و استیشن واگن به تولید رسید.
کاپریس و ایمپالا در سال ۱۹۷۷ و بنابر استانداردهای روز و نیاز به کاهش میزان مصرف سوخت و آلایندگی، به جرگه خودروهای اتاق کوچک پیوستند. در نتیجه کاپریسهای تولید پس از سال ۱۹۷۷، نه تنها از دیدگاه طراحی بسیار متمایز هستند، بلکه دست کم ۲۰ سانتیمتر کوتاهتر هستند.
نمونه مورد بررسی این مقاله یک نسخه سدان مدل ۱۹۷۵ است که در میان نسخههای تولیدی نسل دوم، با داشتن راهنماهای زیرسپر، جلوپجره کوتاه (هم سطح با قاب چراغها)، سپر کاملا افقی جلو و عقب و البته چراغهای گرد جلو شناخته میشود. بین سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷، دوران گذار خودروسازان مختلف آمریکایی از خودروهای چراغ گرد به چراغ مستطیل و همچنین تک چراغ به دو چراغ بود. این مهم برای کاپریس در سال ۱۹۷۶ محقق شد و از آن پس، چراغهای مستطیلی این مدل را ترک نکرد.
نمای عقب، همانطور که از دو نام کاپریس و ایمپالا انتظار میرود، با دو ست چراغ سه قلو پیوسته، همان نمای مشهور و معروف خانواده کاپریس/ایمپالا را شکل میدهد.
کاپریس و ایمپالا در سال ۱۹۷۷ و بنابر استانداردهای روز و نیاز به کاهش میزان مصرف سوخت و آلایندگی، به جرگه خودروهای اتاق کوچک پیوستند. در نتیجه کاپریسهای تولید پس از سال ۱۹۷۷، نه تنها از دیدگاه طراحی بسیار متمایز هستند، بلکه دست کم ۲۰ سانتیمتر کوتاهتر هستند.
نمونه مورد بررسی این مقاله یک نسخه سدان مدل ۱۹۷۵ است که در میان نسخههای تولیدی نسل دوم، با داشتن راهنماهای زیرسپر، جلوپجره کوتاه (هم سطح با قاب چراغها)، سپر کاملا افقی جلو و عقب و البته چراغهای گرد جلو شناخته میشود. بین سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷، دوران گذار خودروسازان مختلف آمریکایی از خودروهای چراغ گرد به چراغ مستطیل و همچنین تک چراغ به دو چراغ بود. این مهم برای کاپریس در سال ۱۹۷۶ محقق شد و از آن پس، چراغهای مستطیلی این مدل را ترک نکرد.
نمای عقب، همانطور که از دو نام کاپریس و ایمپالا انتظار میرود، با دو ست چراغ سه قلو پیوسته، همان نمای مشهور و معروف خانواده کاپریس/ایمپالا را شکل میدهد.
گزارش: فرنوش آبا
