در روزهایی که جنگ از مرز خبرها عبور کرد و به زندگی روزمره مردم رسید، یکی از اولین نشانههای بحران نه صدای آژیر بود و نه صف پمپبنزین؛ بلکه باز نشدن اپلیکیشنهای تاکسی اینترنتی بود.
به گزارش پایگاه خبری خودروهای تجاری (سیونا)، با اختلال و قطع گسترده اینترنت در روزهای جنگ ۱۴۰۴، اسنپ و دیگر تاکسیهای آنلاین عملاً از کار افتادند و میلیونها نفر ناگهان فهمیدند زندگی شهری چقدر به اینترنت وابسته شده است.
برای سالها، اسنپ فقط یک اپلیکیشن حملونقل نبود؛ بخشی از ریتم روزانه شهر شده بود. از رفتن به محل کار گرفته تا خرید، سفر شبانه و جابهجاییهای اضطراری، همهچیز به چند لمس روی صفحه موبایل وابسته بود.
اما با قطع اینترنت، این نظم ناگهان فروپاشید.
خیابانها خیلی زود تصویر عجیبی پیدا کردند؛ مردمی که در پیادهروها منتظر ماشین بودند، رانندگانی که سردرگم میان تماسهای تلفنی و مسیرهای نامشخص حرکت میکردند و قیمتهایی که ناگهان از کنترل خارج شدند.
در نبود تاکسی اینترنتی، تاکسیهای خطی و تلفنی دوباره جان گرفتند، اما نه با ظرفیت پاسخگویی به یک کلانشهر چندمیلیونی.
بسیاری از رانندگان اسنپ هم در میانه بحران بلاتکلیف ماندند.
رانندگانی که درآمد روزانهشان کاملاً وابسته به اپلیکیشن بود، ناگهان با صفر شدن سفرها روبهرو شدند. بعضیها ساعتها در خیابان میچرخیدند تا شاید مسافری سنتی پیدا کنند و بعضی دیگر خودرو را پارک کردند و منتظر بازگشت اینترنت ماندند.
اما بحران فقط اقتصادی نبود؛ مسئله امنیت و اعتماد هم مطرح شد.
وقتی سیستم آنلاین از کار افتاد، قابلیتهایی مثل ثبت مسیر، اطلاعات راننده، موقعیت مکانی و پشتیبانی هم عملاً غیرفعال شد. همین موضوع باعث شد بسیاری، بهویژه زنان، احساس ناامنی بیشتری در جابهجاییهای شهری داشته باشند.
روزهای جنگ یک واقعیت مهم را آشکار کرد:
شهرهای مدرن ایران، بدون اینترنت، بهشکل خطرناکی شکنندهاند.
سرویسی مثل اسنپ که زمانی نماد «زندگی هوشمند» بود، در اولین شوک بزرگ، تقریباً فلج شد و نشان داد زیرساخت حملونقل دیجیتال کشور هنوز برای شرایط بحرانی آماده نیست.
بعد از بازگشت تدریجی اینترنت، اسنپ دوباره فعال شد، اما تجربه آن روزها برای بسیاری فراموش نشد؛ روزهایی که مردم فهمیدند در تهرانِ ۱۴۰۵، قطع اینترنت فقط قطع ارتباط نیست، بلکه میتواند حرکت یک شهر را متوقف کند.
و شاید عجیبترین بخش ماجرا این بود:
تهرانی که سالها با ترافیک و شلوغی شناخته میشد، در بعضی ساعات جنگ نه قفل شده بود، نه شلوغ؛ فقط سرگردان بود.
گزارش: آرزو ایرانیخواه
