ورود خودروی برقی «یوز» به خیابانهای تهران، شاید یکی از متفاوتترین اتفاقات صنعت خودروی ایران در سالهای اخیر باشد.
به گزارش پایگاه خبری خودروهای تجاری (سیونا)، خودرویی تکسرنشین، تمامبرقی و کوچک که با هدف کاهش ترافیک، آلودگی هوا و مصرف سوخت طراحی شده، اما پیش از آنکه به یک پدیده حملونقل تبدیل شود، با یک سؤال بزرگ روبهرو شده است: آیا یک خودروی یکنفره با قیمت بیش از ۶۰۰ میلیون تومان میتواند آینده حملونقل شهری را تغییر دهد؟
«یوز» از نظر ایده، محصولی متفاوت است. در شرایطی که بیشتر خودروهای شهری تنها یک سرنشین دارند، ساخت یک وسیله نقلیه کوچک و برقی میتواند از نظر مصرف انرژی، اشغال فضای شهری و کاهش ترافیک، منطقی به نظر برسد. بسیاری از کشورهای دنیا نیز سالهاست به سمت خودروهای میکرو، اسکوترهای برقی و وسایل نقلیه شهری کوچک حرکت کردهاند.
اما چالش اصلی «یوز» نه فناوری، بلکه اقتصاد ایران است.
بیش از ۶۰۰ میلیون تومان برای یک خودروی تکسرنشین، آن هم در بازاری که با همین مبلغ میتوان خودروهای کارکرده بزرگتر یا حتی برخی خودروهای صفرکیلومتر داخلی را خرید، باعث شده بسیاری از خریداران نسبت به صرفه اقتصادی آن تردید داشته باشند.
از سوی دیگر، زیرساخت خودروهای برقی در ایران هنوز با استانداردهای جهانی فاصله دارد. تعداد محدود ایستگاههای شارژ، ابهام درباره خدمات پس از فروش و بازار دستدوم، از جمله دغدغههایی است که میتواند سرعت فراگیر شدن چنین محصولی را کاهش دهد.
با این حال، نباید از اهمیت «یوز» غافل شد. شاید این خودرو قرار نباشد پرفروشترین محصول بازار باشد، اما میتواند آغازگر یک تغییر نگاه باشد؛ تغییری که در آن، خودروی شهری دیگر الزاماً یک سدان یا کراساوور بزرگ نیست، بلکه وسیلهای کوچک، کممصرف و متناسب با نیاز واقعی شهرهای شلوغ است.
کارشناسان معتقدند اگر قیمت این خودرو کاهش پیدا کند و زیرساخت شارژ در شهرها توسعه یابد، «یوز» میتواند در ناوگان سازمانی، شرکتهای حملونقل، مراکز صنعتی، دانشگاهها و حتی سفرهای روزانه شهری جایگاه مناسبی پیدا کند.
«یوز» بیش از آنکه یک خودروی اقتصادی باشد، یک آزمون برای آینده صنعت خودروی ایران است؛ آزمونی که نشان میدهد آیا بازار ایران آماده پذیرش خودروهای برقی کوچک و تخصصی هست یا هنوز ترجیح میدهد همان خودروهای بنزینی بزرگ و پرمصرف را، حتی با قیمتهای میلیاردی، انتخاب کند.
شاید «یوز» امروز یک خودروی ۶۰۰ میلیونی و تکسرنشین باشد، اما اگر ایده پشت آن جدی گرفته شود، ممکن است سالها بعد از آن بهعنوان نخستین گام ایران در مسیر حملونقل شهری هوشمند و پاک یاد شود.
گزارش: آرزو ایرانیخواه
