تکیه بر ابزار تعرفه و قراردادهای تجاری در سیاست خارجی دولت ترامپ، برخلاف انتظارات اولیه نتوانست جایگاه خودروسازان آمریکایی را در بازارهای استراتژیک بهبود ببخشد و این صنعت همچنان در رقابت با رقبای آسیایی و اروپایی عقب مانده است.
به گزارش پایگاه خبری خودروهای تجاری (سیونا)، همزمان با تبدیل شدن تعرفهها به ابزار اصلی سیاست خارجی واشنگتن، هدف کلیدی دولت ترامپ رقابتیتر کردن خودروسازان آمریکایی عنوان شد. با این حال، بررسی وضعیت در سه بازار کلیدی ویتنام، اندونزی و ژاپن نشان میدهد که برندهای آمریکایی علیرغم توافقهای تجاری جدید، هنوز فرسنگها با استانداردهای رقابتی فاصله دارند.
ویتنام به عنوان یکی از اقتصادهای در حال رشد، اکنون به یک آزمون دیپلماتیک و اقتصادی برای دیترویت تبدیل شده است. واشنگتن اگرچه موفق به حذف تعرفه خودروهای آمریکایی در این کشور شد، اما آمارهای فروش نشان میدهد که مشتریان ویتنامی همچنان به برند و زنجیره تأمین اهمیت میدهند. در حال حاضر برند داخلی وینفست یکسوم بازار را در اختیار دارد و تویوتا و هیوندای با فاصلهای زیاد از فورد، در رتبههای بعدی قرار دارند. تجربه اروپا نیز ثابت کرده است که حذف تدریجی تعرفهها لزوماً به معنای فتح بازار نیست؛ چرا که مدلهایی نظیر فورد تریتوری حتی با تعرفه صفر، همچنان گرانتر از رقبای محلی هستند.
در بازار اندونزی نیز وضعیت مشابهی حکمفرماست. طبق گزارشهای تخصصی، فهرست ۱۰ مدل پرفروش سال در این کشور به طور کامل در انحصار برندهای ژاپنی است و هیچ نامی از خودروهای آمریکایی در آن دیده نمیشود. علاوه بر این، غول چینی بیوایدی با در اختیار گرفتن بیش از ۴۰ درصد بازار خودروهای برقی اندونزی، عملاً راه را بر ورود رقبای آمریکایی بسته است. هزینههای بالای لجستیک و وجود مناطق آزاد تجاری میان کشورهای جنوب شرق آسیا، مزیتی را برای تولیدکنندگان منطقهای ایجاد کرده که با کاهش جزئی تعرفهها برای محصولات آمریکایی جبران نمیشود.
چالشبرانگیزترین بازار اما ژاپن است؛ جایی که تعرفه واردات خودرو در حال حاضر صفر است، اما بازار واردات نه در دست آمریکاییها، بلکه در سیطره آلمانیهاست. مرسدس بنز، بیامدبلیو و فولکسواگن سهم عمده خودروهای خارجی در ژاپن را به خود اختصاص دادهاند و برند جیپ تنها سهم ناچیزی از این بازار دارد. کارشناسان معتقدند مانع اصلی در ژاپن نه تعرفه، بلکه عدم تناسب محصولات بزرگ و پرمصرف آمریکایی با معابر تنگ، استانداردهای پارکینگ و سبک زندگی ژاپنی است.
از سوی دیگر، سیاستهای حفاظتی واشنگتن در داخل مرزها نیز به مانعی برای خودروسازان تبدیل شده است. وضع تعرفه بر فولاد و قطعات وارداتی، هزینه تمامشده مونتاژ خودرو در آمریکا را افزایش داده و قدرت رقابت در بازارهای جهانی را از آنها سلب کرده است. در حالی که چین با تولید انبوه باتریهای ارزانقیمت و پیشرفت در رانندگی خودکار به سوی آینده حرکت میکند و اروپا ممنوعیت فروش خودروهای بنزینی را دنبال میکند، صنعت خودروی آمریکا در بنبست سیاسی پیرامون فناوریهای سبز گرفتار شده است.
در نهایت، کاهش تعرفهها شاید درها را باز کند، اما تضمینی برای عبور مشتریان از این درها نیست. بدون نوآوری در هوش مصنوعی، کاهش قیمت تمامشده و تولید محصولات مطابق با نیازهای منطقهای، خودروسازان آمریکایی همچنان در بازارهای بینالمللی با شکست مواجه خواهند بود.
گزارش: سارا محمدجانی
تکیه بر ابزار تعرفه و قراردادهای تجاری در سیاست خارجی دولت ترامپ، برخلاف انتظارات اولیه نتوانست جایگاه خودروسازان آمریکایی را در بازارهای استراتژیک بهبود ببخشد و این صنعت همچنان در رقابت با رقبای آسیایی و اروپایی عقب مانده است.
به گزارش پایگاه خبری خودروهای تجاری (سیونا)، همزمان با تبدیل شدن تعرفهها به ابزار اصلی سیاست خارجی واشنگتن، هدف کلیدی دولت ترامپ رقابتیتر کردن خودروسازان آمریکایی عنوان شد. با این حال، بررسی وضعیت در سه بازار کلیدی ویتنام، اندونزی و ژاپن نشان میدهد که برندهای آمریکایی علیرغم توافقهای تجاری جدید، هنوز فرسنگها با استانداردهای رقابتی فاصله دارند.
ویتنام به عنوان یکی از اقتصادهای در حال رشد، اکنون به یک آزمون دیپلماتیک و اقتصادی برای دیترویت تبدیل شده است. واشنگتن اگرچه موفق به حذف تعرفه خودروهای آمریکایی در این کشور شد، اما آمارهای فروش نشان میدهد که مشتریان ویتنامی همچنان به برند و زنجیره تأمین اهمیت میدهند. در حال حاضر برند داخلی وینفست یکسوم بازار را در اختیار دارد و تویوتا و هیوندای با فاصلهای زیاد از فورد، در رتبههای بعدی قرار دارند. تجربه اروپا نیز ثابت کرده است که حذف تدریجی تعرفهها لزوماً به معنای فتح بازار نیست؛ چرا که مدلهایی نظیر فورد تریتوری حتی با تعرفه صفر، همچنان گرانتر از رقبای محلی هستند.
در بازار اندونزی نیز وضعیت مشابهی حکمفرماست. طبق گزارشهای تخصصی، فهرست ۱۰ مدل پرفروش سال در این کشور به طور کامل در انحصار برندهای ژاپنی است و هیچ نامی از خودروهای آمریکایی در آن دیده نمیشود. علاوه بر این، غول چینی بیوایدی با در اختیار گرفتن بیش از ۴۰ درصد بازار خودروهای برقی اندونزی، عملاً راه را بر ورود رقبای آمریکایی بسته است. هزینههای بالای لجستیک و وجود مناطق آزاد تجاری میان کشورهای جنوب شرق آسیا، مزیتی را برای تولیدکنندگان منطقهای ایجاد کرده که با کاهش جزئی تعرفهها برای محصولات آمریکایی جبران نمیشود.
چالشبرانگیزترین بازار اما ژاپن است؛ جایی که تعرفه واردات خودرو در حال حاضر صفر است، اما بازار واردات نه در دست آمریکاییها، بلکه در سیطره آلمانیهاست. مرسدس بنز، بیامدبلیو و فولکسواگن سهم عمده خودروهای خارجی در ژاپن را به خود اختصاص دادهاند و برند جیپ تنها سهم ناچیزی از این بازار دارد. کارشناسان معتقدند مانع اصلی در ژاپن نه تعرفه، بلکه عدم تناسب محصولات بزرگ و پرمصرف آمریکایی با معابر تنگ، استانداردهای پارکینگ و سبک زندگی ژاپنی است.
از سوی دیگر، سیاستهای حفاظتی واشنگتن در داخل مرزها نیز به مانعی برای خودروسازان تبدیل شده است. وضع تعرفه بر فولاد و قطعات وارداتی، هزینه تمامشده مونتاژ خودرو در آمریکا را افزایش داده و قدرت رقابت در بازارهای جهانی را از آنها سلب کرده است. در حالی که چین با تولید انبوه باتریهای ارزانقیمت و پیشرفت در رانندگی خودکار به سوی آینده حرکت میکند و اروپا ممنوعیت فروش خودروهای بنزینی را دنبال میکند، صنعت خودروی آمریکا در بنبست سیاسی پیرامون فناوریهای سبز گرفتار شده است.
در نهایت، کاهش تعرفهها شاید درها را باز کند، اما تضمینی برای عبور مشتریان از این درها نیست. بدون نوآوری در هوش مصنوعی، کاهش قیمت تمامشده و تولید محصولات مطابق با نیازهای منطقهای، خودروسازان آمریکایی همچنان در بازارهای بینالمللی با شکست مواجه خواهند بود.
گزارش: سارا محمدجانی
